Van 't Hof & Co

Welcome to Van 't Hof & Co

Van 't Hof & Co - Welcome to Van 't Hof & Co

Jarig!

Het is nu ruim 2 maanden geleden sinds we hier naartoe verhuisden. De tijd vliegt! Een paar dagen geleden vierde ik mijn verjaardag. Voor het eerst jarig in mijn nieuwe woonplaats*, voor het eerst jarig als moeder. En natuurlijk slechts een paar dagen na mijn eerste moederdag, in een nieuw huis. Wat een veranderingen allemaal. En deze twee speciale dagen boden natuurlijk voldoende aanleiding om eens terug te blikken…

Mijn verjaardag was fantastisch en raar tegelijk. Eigenlijk erg vergelijkbaar met elke dag hier, maar dan in een uitvergroting. Fantastisch omdat ik zoveel post kreeg uit Nederland. Al dagen vantevoren kreeg ik mijn eerste post, een knalgele brief vol stickers, die ik meteen herkende als van mijn lieve oma M.  Ik wist dat het verjaarspost was omdat ze met koeie-letters in de linker-bovenhoek “BIRTHDAY POST” had geschreven. Dat kon niet missen – de aanloop naar mijn verjaardag was begonnen! Toevallig kwam haar brief tegelijk aan met de brief van mijn andere lieve oma B. Wat bof ik toch met zulke geweldige oma’s! Het was alsof zij vanuit Nederland het startsein hadden gegeven, want vanaf die dag bracht onze postbode elke dag nieuwe enveloppen met bekend handschrift. Wat een feest! Elke envelop, elk pakketje ging op een stapel die elke dag groeide, de stapel “post te openen op mijn verjaardag”. Hoewel ik net als iedereen natuurlijk post kreeg op mijn verjaardag, voelde het nu extra speciaal – we zijn nog niet vergeten, zoveel mensen hebben aan ons gedacht!

Een fantastische dag was het, met een ritje naar Coronado beach, een wandeling op de boardwalk met uitzicht op de skyline van San Diego en frozen yoghurt (van Coldstone) in plaats van taart. Het was (voor San Diego begrippen) bitter koud, zo’n 15 graden met wind die het te koud maakt voor blote benen, en een grauwe lucht, waar ik ergens blij van werd omdat het leek alsof we even in Nederland waren (hoewel het op mijn verjaardag in Nederland meestal mooi weer was – maar ik hoorde al van velen van jullie dat het weer nu pet is – tijd om wat van ons mooie weer jullie kant op te sturen?). Het openen van alle post maakte me zo gelukkig! Ik kreeg fantastische kadootjes en gelukswensen, zo enorm lief hoe er brieven volgepend waren, het voelde even alsof ik met jullie allemaal aan de keukentafel zat. Jeempie, wat mis ik jullie!

Het is de afstand. Die maakt het raar. Gevoelsmatig dichtbij, maar psychologisch (en feitelijk) zo’n afstand! Natuurlijk weet ik dat we niet vergeten zijn, want waarom zouden onze familie en vrienden ons vergeten zijn terwijl ik elke dag aan ze denk? Toch is het meer dan dat. Hoe verder weg je bent, hoe meer je aan thuis denkt. Ik denk aan jullie. Ik denk aan de routines die we hadden, en die ik nu zo enorm mis. Ik denk aan onze poezen Ollie en Sam, die ik zo vreselijk mis. Ik denk aan de onmogelijkheid om ‘ even’  naar onze ouders te rijden, die toen slechts 1 tot 2 uur ver weg woonden, en naar vrienden die vaak nog dichterbij woonden… Toch leek dat toen ver weg, en er was te weinig tijd, of het kwam niet uit, of er was wel een andere reden om niet te gaan. En nu, nu IS het ver weg, 14 uur, op z’n minst. He, bah! Gelukkig zaten jullie op mijn verjaardag even allemaal aan mijn keukentafel…

En gelukkig is er Facebook en Skype. Via Skype sprak ik met mijn vader en moeder. Via Facebook kreeg ik tientallen felicitaties, en dat begon al ruim voordat mijn verjaardag hier in San Diego begon – omdat Nederland nu eenmaal 9 uur voorloopt! Dus voelde ik me al vanaf 16 mei 3 uur ‘s middags een beetje jarig. Dat was natuurlijk fantastisch!

Wat raar was, was dat het tijdsverschil er wel voor zorgde dat een aloude traditie opeens verdwenen was. Normaal gesproken zet ik elk jaar op mijn verjaardag mijn wekker op 07.27 uur ‘s ochtends. Dat geeft me een minuut om wakker te worden, zodat ik om 07.28 uur precies kan beseffen dat ik een X-aantal jaar eerder precies op dat moment het levenslicht zag. Ik vond dat altijd zo’n bijzondere traditie, dat ik mijn verjaardag aftrapte door dat moment een beetje te vieren, precies zoveel jaar later. Het leek me nog meer bijzonder nu ik zelf bij een geboorte was geweest, nu ik wist hoe het gaat als een kind wordt geboren (hoewel de romantiek me tegenviel zo op een operatiekamer tijdens een keizersnede, haha, maar toch – voor Tosca was het de start van haar leven en voor mij toen ook, en dus een oer-belangrijk moment). Maar hoe moet ik dat doen met tijdsverschil? Technisch gezien moet ik dus opeens een wekker zetten om 22.28 op 16 mei. Maar dat is natuurlijk raar. Ten eerste omdat ik dan waarschijnlijk nog wel wakker ben, dus geen wekker nodig heb (hee, grappig – wekker wakker wakker wekker! Wokker?) Ten tweede is het raar om je verjaardag te vieren op de 16e ‘s avonds als je al jaren jarig bent op 17 mei in de ochtend! Zeventien mei is zeventien mei, niet de zestiende. Maar als ik de wekker zet op 17 mei om 07.27 plaatselijke tijd, dan hou ik de boel natuurlijk ook voor de gek, want technisch gezien heb ik ‘het moment’  dan natuurlijk al lang gemist!

Waarschijnlijk vond ik het een te moeilijke keuze, want ik stelde ‘m uit tot ik wakker werd op 17 mei – een uur of 9 in de morgen… De rest van de dag heb ik spijt gehad dat ik er niet bij stil heb gestaan, op wat voor moment dan ook. En dus doe ik dat nu, met jullie, op dit blog – op dit moment is het 32 jaar, 3 dagen,  6 uur en 14 minuten geleden, dat ik geboren ben. Misschien is er een nieuwe traditie geboren…

Alhoewel, bij nader inzien is het eerder hoog tijd om nu weer naar bed te gaan… ;-)

Nog bijna een jaar om de knoop door te hakken – wat denken jullie?

Liefs, Nienke

*PS Ik besef opeens dat ik in 2009 ook al hier jarig was! Gek, ik kan me niet herinneren of ik toen om 07.28 wakker was… Ik weet wel dat Jops op mijn verjaardag op bezoek was, en dat we mijn verjaardag toen gevierd hebben bij de Wilson Creek Winery in Temecula. Toch voelde deze verjaardag anders – toen, in 2009, wist ik dat ik bijna naar huis zou gaan en dat mij bezoek aan San Diego zeer tijdelijk was – ik voelde mij toen behoorlijk ‘Nederlands’  jarig. Nu weet ik dat er nog tenminste 2 verjaardagen hier zullen volgen – tijd dus om een beslissing te maken over 07.28!! En hopelijk ook volgend jaar weer net zulke leuke verjaarspost en felicitaties uit Holland! Dank aan jullie allemaal!!!